[ « 6 » اللَّهُمَّ لَا تَدَعْ خَصْلَةً تُعَابُ مِنِّي إِلَّا أَصْلَحْتَهَا وَ لَا عَائِبَةً أُؤَنَّبُ بِهَا إِلَّا حَسَّنْتَهَا وَ لَا أُكْرُومَةً فِيَّ نَاقِصَةً إِلَّا أَتْمَمْتَهَا ] خدايا ! خصلت قابل سرزنشى را در وجود من مگذار ، جز اين كه اصلاحش كنى ، و عيب قابل ملامتى را در عرصه گاه حياتم رها مكن ، جز اين كه نيكويش گردانى ، و كرامتى را در من ناقص مگذار ، جز اين كه كاملش فرمايى . اصلاح خصلت‌هاى ناپسند از جمله مسائلى كه به اعمال و صفات انسان حالت و محتوا مىدهد ، نيّت و انگيزه و هدف نهايى است و افكار و رفتار بر اساس آنها شكل مىگيرد افراد باايمان ، با انگيزهء الهى و هدف‌هاى مقدس و پاك و برنامه‌هاى صحيح و سالم به سوى كارشان مىروند ؛ در حالى كه مردم بىايمان گرفتار رياكارى و تقلّب و خودبينى و دزدى هستند و به همين صفات ناپسند ، اعمال آنان بىارزش مىشود . از ديدگاه اسلام اعمال صالح آفاتى دارد كه بايد مراقب بود ؛ مانند اسيدى روى پوست همه وجود را مىسوزاند همچون ريا كه در عمل انجام مىگيرد . گاه انسان در حين عمل گرفتار غرور و خود محورى مىشود و ارزش عملش نابود مىشود و گاه بعد از عمل دچار نيتى مخالف قصد اوّل او شده مانند اين كه پس از انفاق و احسان ، منت مىگذارد و يا بعد از ايمان به سوى كفر و ارتداد كشيده مىشود و اثر عمل نيك را از بين مىبرد .